ซานหยวนกงหูโข่ว ประมาณช่วงปีเฉียนหลงและเจียชิ่งในราชวงศ์ชิง มีผู้อพยพชาวฮากกาจำนวนมากเข้ามาบุกเบิกพื้นที่ต้าหูโข่ว และค่อยๆ ก่อตัวเป็นหมู่บ้านกระจายตัว เนื่องจากเหล่าหูโข่วตั้งอยู่ระหว่างภูเขาและที่ราบสูง จึงกลายเป็นศูนย์กลางชุมชนและแหล่งกระจายสินค้า ประมาณช่วงปีเฉียนหลงและเจียชิ่งในราชวงศ์ชิง มีผู้อพยพชาวฮากกาจำนวนมากเข้ามาบุกเบิกพื้นที่ต้าหูโข่ว และค่อยๆ ก่อตัวเป็นหมู่บ้านกระจายตัว เนื่องจากเหล่าหูโข่วตั้งอยู่ระหว่างภูเขาและที่ราบสูง จึงกลายเป็นศูนย์กลางชุมชนและแหล่งกระจายสินค้า การก่อสร้างทางรถไฟระหว่างจีหลงและซินจูเริ่มขึ้นในปีที่ 13 แห่งรัชศกกว่างซวี่ (ค.ศ. 1887) เนื่องจากผ่านหูโข่วและมีการตั้งสถานีที่เหล่าหูโข่ว หลังจากการเปิดใช้งานในปีที่ 19 แห่งรัชศกกว่างซวี่ ยิ่งนำมาซึ่งโอกาสทางธุรกิจให้กับเหล่าหูโข่ว ทำให้การค้าเติบโตอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นศูนย์กลางทางการค้า ซานหยวนกงมีต้นกำเนิดมาจากซานกวนฉางในช่วงปีเต้ากวง ซึ่งเป็นสมาคมเทพเจ้าที่รวมพลังของผู้อพยพ หลังจากรูปแบบธุรกิจเริ่มก่อตัวขึ้น ก็ค่อยๆ กลายเป็นศูนย์รวมความศรัทธาของสาธารณชน บรรดาผู้มีเกียรติในท้องถิ่นจึงมีแนวคิดที่จะสร้างวัด การก่อสร้างซานหยวนกงเริ่มขึ้นในปีที่ 43 แห่งรัชศกเมจิ (ค.ศ. 1904) วัดเดิมหันหน้าไปทางทิศตะวันตก ต่อมาเนื่องจากไม่สอดคล้องกับตำนานฮวงจุ้ยท้องถิ่น จึงมีการระดมทุนโดยโจวหลินเหอและคนอื่นๆ ในช่วงปีไทโชเพื่อสร้างใหม่หันหน้าไปทางทิศเหนือแล้วเสร็จในปีที่ 7 แห่งปีไทโช (ค.ศ. 1918) และมีการจัดพิธีอัญเชิญพระประธานในปีถัดมา ในช่วงปลายยุคปกครองของญี่ปุ่น วัดถูกใช้เป็นสถานที่ทางทหาร จนกระทั่งหลังการฟื้นฟูประเทศจึงกลับมาประกอบพิธีกรรม และได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ในปีที่ 56 แห่งสาธารณรัฐจีน เมื่อเร็วๆ นี้ วัดได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหว และได้รับการอนุมัติจากกระทรวงมหาดไทยให้รับเงินช่วยเหลือจากกองทุนฟื้นฟูชุมชน 921 เพื่อการบูรณะ ซึ่งแล้วเสร็จในปีที่ 94 ซานหยวนกงหูโข่วเป็นศูนย์กลางความศรัทธาของพื้นที่เหล่าหูโข่ว ถัดจากวัดคือถนนสายเก่าหูโข่วอันโด่งดัง ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของมณฑลนี้ ภายในวัดประดิษฐานเทพเจ้าซานกวนต้าตี้
ที่อยู่: 新竹縣湖口鄉湖口老街278號
เวลาทำการ: 00:00–23:59
เขตซินจู๋