จูเป่ย ไฉ่เทียน ฝูตี้ ไฉ่เทียน ฝูตี้ เดิมชื่อ จู๋เชี่ยนซื่อ กงก่วน หรือ ไฉ่เทียนกง เป็นศาลาของเจ็ดนามสกุลของชาวเผ่าจู๋เชี่ยน ไฉ่เทียน ฝูตี้ เดิมชื่อ จู๋เชี่ยนซื่อ กงก่วน หรือ ไฉ่เทียนกง เป็นศาลาของเจ็ดนามสกุลของชาวเผ่าจู๋เชี่ยน อาคารไฉ่เทียน ฝูตี้ ที่มีอยู่ในปัจจุบัน เป็นอาคารชั้นเดียวสามห้อง มีหลังคาทรงหางนกแอ่นและสันหลังคาโค้ง รูปแบบภายนอกไม่หรูหราหรือประณีตเหมือนศาลเจ้าของชาวฮั่นทั่วไป แต่รูปแบบสถาปัตยกรรมไม่แตกต่างกันมากนัก ชาวเผ่าผิงผู่เผ่าจู๋เชี่ยนกระจายตัวอยู่ในบริเวณจู๋เชี่ยนผู่ ทางใต้ถึงเซียงซาน ทางเหนือถึงแม่น้ำจู๋เชี่ยน ในปีที่ 21 แห่งรัชสมัยคังซี (ค.ศ. 1682) กองทัพเจิ้งเค่อซวงแห่งหมิงเจิ้ง ได้เกณฑ์แรงงานจากชาวเผ่าเพื่อขนส่งเสบียงทางเหนือ ชาวเผ่าทางเหนือเจ็ดเผ่าได้ก่อกบฏ หลังจากการปราบปราม ชาวเผ่าผิงผู่ส่วนใหญ่ได้หลบหนีเข้าไปในภูเขา มีเพียงเผ่าจู๋เชี่ยนเท่านั้นที่ยอมจำนน และค่อยๆ อพยพไปทางเหนือ ตั้งถิ่นฐานในบริเวณที่ปัจจุบันคือจู๋เชี่ยน ในปีที่ 11 แห่งรัชสมัยหย่งเจิ้ง (ค.ศ. 1733) จู๋เชี่ยนได้ปลูกไผ่ล้อมเมือง ชาวเผ่าจู๋เชี่ยนได้รับคำสั่งให้ย้ายไปยังหมู่บ้านเก่า และในช่วงเวลานี้ ชาวเผ่าผิงผู่เผ่าจู๋เชี่ยนได้ช่วยเหลือราชวงศ์ชิงในการปกป้องชายแดนไต้หวัน และได้รับชัยชนะครั้งใหญ่หลายครั้ง ด้วยเหตุนี้ จึงได้รับการปันส่วนที่ดินและได้รับพระราชทานไร่นาเพื่อสร้างศาลเจ้า ในปีที่ 12 แห่งรัชสมัยเฉียนหลง (ค.ศ. 1747) ชาวเผ่าผิงผู่บางส่วนได้ย้ายเข้าไปในปาหลี่กั๋ว (ปัจจุบันคือซินปู้) และบางส่วนเนื่องจากประสบปัญหาน้ำท่วม ได้ย้ายไปยังซินเช่อในปีที่ 14 แห่งรัชสมัยเฉียนหลง (ค.ศ. 1749) ในปีที่ 23 แห่งรัชสมัยเฉียนหลง (ค.ศ. 1758) ผู้ว่าการมณฑลไต้หวัน เจว๋หลัว ซื่อหมิง ได้ออกคำสั่งให้ชาวเผ่าที่ถูกทำให้เชื่องไว้ผมทรงจีน สวมหมวกและรองเท้า และตามที่ตั้งของแต่ละเผ่า ได้พระราชทานนามสกุลเจ็ดนามสกุล ได้แก่ เฉียน, เหวย, เลี่ยว, ซาน, พาน, หลี, จิน และได้เลือก "ภูเขาสามลูกตั้งตรง กลางแม่น้ำสองสายไหลมาบรรจบกัน"
ที่อยู่: 新竹縣竹北市中正西路219巷20號
เวลาทำการ: 00:00–23:59
เขตซินจู๋