ปิงตง ชูหยวน ในปี ค.ศ. 1814 (ปีเจียชิงที่ 19 แห่งราชวงศ์ชิง) อู๋ ซิงเฉิง ผู้ช่วยข้าหลวงอำเภอเซี่ยตั้นสุ่ย ได้ริเริ่ม ในปี ค.ศ. 1814 (ปีเจียชิงที่ 19 แห่งราชวงศ์ชิง) อู๋ ซิงเฉิง ผู้ช่วยข้าหลวงอำเภอเซี่ยตั้นสุ่ย ได้ริเริ่มเสนอให้สร้างปิงตง ชูหยวน (หรือที่เรียกว่า วัดขงจื๊อ) เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมและการศึกษาในท้องถิ่น แม้ว่าชูหยวนจะมีการย้ายและบูรณะหลายครั้ง แต่ก็ยังคงรูปแบบเดิมของห้องเรียน ศาลาบูชา และห้องพักนักเรียนไว้ได้อย่างสมบูรณ์ แสดงให้เห็นถึงลักษณะพื้นที่ของสถาบันการศึกษาแบบดั้งเดิม เป็นโบราณสถานที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานของปิงตง และเป็นอาคารสถาบันการศึกษาแห่งเดียวในปิงตง ปิงตง ชูหยวน สร้างขึ้นครั้งแรกในสวนสาธารณะจงซานในปัจจุบัน ประกอบด้วยห้องพักนักเรียน 36 ห้อง ด้านหน้าเป็นห้องเรียน ด้านหลังเป็นที่ประดิษฐานเทพเจ้าเหวินชางตี้จวิน, จื่อเฉิง และจื่อโจว เป็นต้น ในปี ค.ศ. 1895 (ปีกว่างซวี่ที่ 21) ได้มีการเปลี่ยนปิงตง ชูหยวน เป็นวัดขงจื๊อ โดยมีขงจื๊อเป็นเทพเจ้าหลัก และมีเม่งจื่อ, เหยียนจื่อ, จื่อซื่อ, เจิงจื่อ เป็นสี่นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ และจื่อโจว, จูจื่อ, เฉิงอี้, เฉิงเฮ่า, จางจื่อ เป็นห้านักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ แต่เนื่องจากขาดแคลนงบประมาณในการซ่อมแซม วัดขงจื๊อจึงค่อยๆ ทรุดโทรมลง ในปี ค.ศ. 1937 ชาวญี่ปุ่นที่ปกครองไต้หวันมีแผนที่จะย้ายวัดขงจื๊อไปยังที่อื่น แต่ด้วยคำแนะนำของนักวิชาการชาวญี่ปุ่นที่เรียกร้องให้มีการอนุรักษ์ จึงได้มีการรื้อถอนและย้ายวัดขงจื๊อไปยังที่ตั้งปัจจุบันบนถนนเซิ่งลี่ตามลักษณะเดิมของสถาบันการศึกษา อย่างไรก็ตาม หลังจากย้ายไปยังที่ตั้งใหม่เป็นเวลานาน วัดขงจื๊อก็กลับมาอยู่ในสภาพทรุดโทรมอีกครั้งเนื่องจากขาดการบำรุงรักษาอย่างจริงจัง จนกระทั่งปี พ.ศ. 2520 ผู้ว่าการมณฑลผิงตงในขณะนั้น ได้เชิญสถาปนิกชื่อดัง ฮัน
ที่อยู่: 屏東縣屏東市勝利路38號
เวลาทำการ: 00:00–23:59
ผิงตง