วัดฉือหลง ทำความรู้จักวัดฉือหลง วัดฉือหลงประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิมเป็นหลัก โดยมีซันไฉ่และเหลียงหนี่ว์เป็นผู้ติดตาม และมีเจ้าแม่จูเซิงและเจ้าที่ดินเป็นเทพเจ้าที่ประดิษฐานร่วม ทำความรู้จักวัดฉือหลง วัดฉือหลงประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิมเป็นหลัก โดยมีซันไฉ่และเหลียงหนี่ว์เป็นผู้ติดตาม และมีเจ้าแม่จูเซิงและเจ้าที่ดินเป็นเทพเจ้าที่ประดิษฐานร่วม เป็นความเชื่อพื้นบ้านของไต้หวันที่มีการผสมผสานการบูชาเทพเจ้าในศาสนาพุทธและเต๋า เดิมชื่อกวนอิมถิง เริ่มนับถือตั้งแต่ปีที่ 41 แห่งรัชสมัยเฉียนหลง (ค.ศ. 1776) บรรพบุรุษชาวฮั่นจากจีนแผ่นดินใหญ่ได้อัญเชิญมาจากเกาะผู่โถวซาน มณฑลเจ้อเจียง มายังไต้หวัน ในปีที่ 39 แห่งรัชสมัยเมจิ (ค.ศ. 1906) เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่เจียอี้ ทำให้อาคารกวนอิมถิงพังทลายลง ต่อมา เย่ ฟา และ หวง เสี้ยน ได้ริเริ่มระดมทุนเพื่อสร้างขึ้นใหม่ในสถานที่เดิม ในปีที่ 13 แห่งรัชสมัยโชวะ (ค.ศ. 1938) รัฐบาลญี่ปุ่นได้ผลักดันนโยบายการกลายเป็นพลเมืองญี่ปุ่นและการนับถือศาสนาชินโตในไต้หวัน ภายใต้แนวคิด "หนึ่งหมู่บ้าน หนึ่งวัด" กวนอิมถิงจึงถูกรวมเข้ากับวัดเฉิงหวง ในปี ค.ศ. 1947 ผู้ศรัทธา เช่น เจิง มู่ ได้ระดมทุนเพื่อซื้อที่ดินและสร้างวัดฉือหลงขึ้นใหม่ อาจารย์จิตรกรรมจีนหลินอวี้ซานและความสัมพันธ์กับวัดฉือหลง เจ้าแม่กวนอิมได้มีพระบัญชาให้เลือกสถานที่แห่งนี้เพื่อสร้างวัด ชาวบ้านในละแวกใกล้เคียงได้ร่วมกันบริจาคเงินและแรงกายเพื่อก่อสร้าง อาจารย์หลินอวี้ซานซึ่งอาศัยอยู่ใกล้เคียง และในขณะนั้นดำรงตำแหน่งอาจารย์สอนศิลปะที่โรงเรียนมัธยมเจียอี้แห่งชาติ ก็ได้เข้าร่วมการก่อสร้างด้วยความกระตือรือร้น โดยรับผิดชอบงานจิตรกรรมและตัวอักษรภายในวัด โดยเฉพาะภาพจิตรกรรมฝาผนังแบบสีน้ำแบบเปียก 5 ภาพ ซึ่งล้วนมีสัตว์เป็นหัวข้อ สื่อถึงความเป็นสิริมงคล เป็นผลงานชิ้นเอกที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวในไต้หวัน ถือเป็นสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง และภาพจิตรกรรมฝาผนังแบบเปียกนี้เป็นผลงานชุดสุดท้ายของอาจารย์หลินอวี้ซานก่อนที่ท่านจะจากไปจากเจียอี้ และเป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังแบบเปียกเพียงชิ้นเดียวของท่านที่สร้างขึ้นบนสถาปัตยกรรมทางศาสนา การแนะนำภาพจิตรกรรมฝาผนังแบบเปียก ภาพจิตรกรรมฝาผนังแบบเปียก (วัดฉือหลง) เป็นผนังดินเหนียวสานด้วยไม้ไผ่ หรือก็คือ
ที่อยู่: 嘉義市東區長榮街206號
เวลาทำการ: 00:00–23:59
เจียอี้