เขตสงวนป่าชายเลน — ป่าชายเลนหมายถึงพืชที่ทนเค็มซึ่งเติบโตบริเวณรอยต่อระหว่างทะเลและแม่น้ำ

เขตสงวนป่าชายเลน ป่าชายเลนหมายถึงพืชที่ทนเค็มซึ่งเติบโตบริเวณรอยต่อระหว่างทะเลและแม่น้ำ ป่าชายเลนหมายถึงพืชที่ทนเค็มซึ่งเติบโตบริเวณรอยต่อระหว่างทะเลและแม่น้ำ ปัจจุบันมีป่าชายเลนเพียงสี่ชนิดที่ยังคงมีอยู่ในไต้หวัน ได้แก่ พังกาใบใหญ่ (Avicennia marina) ลำพูทะเล (Kandelia candel) แสมทะเล (Excoecaria agallocha) และโกงกางใบใหญ่ (Rhizophora mucronata) ตั้งแต่ปากแม่น้ำปาจางทางตอนเหนือของชายฝั่งเมืองไถหนาน ไปจนถึงปากแม่น้ำเจิงเหวินทางตอนใต้ บริเวณชายฝั่งมีคลื่นลมสงบ มีที่ราบลุ่มเกาะลอย บึง และพื้นที่ปากแม่น้ำจำนวนมาก ตะกอนทรายที่ทับถมบริเวณปากแม่น้ำและชายฝั่งกลายเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยและเจริญเติบโตที่ดีของป่าชายเลน ป่าชายเลนกระจายตัวอยู่ในเขตเป่ยเหมิน ซึ่งเติบโตในพื้นที่โคลนตื้นบริเวณปากแม่น้ำจี๋สุ่ย ประกอบด้วยพังกาใบใหญ่และแสมทะเล เขตเจียงจวิน ซึ่งเติบโตบริเวณปากแม่น้ำเจียงจวิน ประกอบด้วยพังกาใบใหญ่และแสมทะเล เขตชี่กู่ ซึ่งเติบโตบริเวณริมคลองในบ่อเลี้ยงปลาที่หาดไห่เหลียวและหาดไห่ผู่ บริเวณปากแม่น้ำเจิงเหวิน มีพื้นที่โคลนเหนียว มีพังกาใบใหญ่และลำพูทะเลกระจายตัวอยู่ประมาณ 5 เฮกตาร์ ป่าชายเลนอุดมไปด้วยแร่ธาตุและสารอินทรีย์ เป็นสวรรค์ของปลาเสือดีด และปูทะเล เทศบาลเมืองจะยังคงดำเนินการปลูกป่าชายเลนด้วยวิธีการฟื้นฟูด้วยตนเองทุกปี โดยหวังว่าจะทำให้ป่าชายเลนซึ่งเป็นสมบัติของชาติ สามารถสร้างสภาพแวดล้อมทางนิเวศวิทยาที่เป็นธรรมชาติที่สุดให้กับพื้นที่ชายฝั่งทางใต้ได้ ที่อยู่: 臺南市七股區紅樹林保護區 เวลาทำการ: 00:00–23:59 ไถหนาน