เทียนถาน หูอันกง (Tian Tan Hu An Gong) เดิมชื่อ “หูอันกง” (Hu An Gong) (เดิมเรียกว่า วัดหวังกง (Wang Gong Miao) หรือ หวังกงถิง (Wang Gong Ting)) เทพประธานคือ หู่กั๋ว จุนหวัง (Hu Guo Zun Wang) (อัครมหาเสนาบดีในสมัยจักรพรรดิเสี้ยวอู่แห่งราชวงศ์จิ้นตะวันออก ต่อมาได้รับตำแหน่งไท่เป่าและต้าฟู่ มีนามสกุลเซี่ย ชื่ออัน นามรองอันสือ ฉายาตงซาน) เดิมชื่อ “หูอันกั๋ว” (Hu An Guo) (เดิมเรียกว่า วัดหวังกง (Wang Gong Miao) หรือ หวังกงถิง (Wang Gong Ting)) เทพประธานคือ หู่กั๋ว จุนหวัง (Hu Guo Zun Wang) (อัครมหาเสนาบดีในสมัยจักรพรรดิเสี้ยวอู่แห่งราชวงศ์จิ้นตะวันออก ต่อมาได้รับตำแหน่งไท่เป่าและต้าฟู่ มีนามสกุลเซี่ย ชื่ออัน นามรองอันสือ ฉายาตงซาน) และเซี่ยฝู่ หยวนซ่วย (Xie Fu Yuan Shuai) (แม่ทัพรถศึกแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันออก เป็นบุตรชายของเซี่ยอี้ ซึ่งเป็นพี่ชายของเซี่ยอัน แม่ทัพรอง ได้รับพระราชทานธงนำทัพ มีนามสกุลเซี่ย ชื่อเสวียน) ทั้งสองเป็นผู้มีคุณูปการอันยิ่งใหญ่ในสงครามเฟยสุ่ย หู่กั๋ว จุนหวัง (Hu Guo Zun Wang) ถูกอัญเชิญมายังซินฮว่า หยิงผานโฮ่วเจิ้นจั่ว (Xinhua Yingpan Houzhenzuo) โดยแม่ทัพแซ่เซี่ยของเจิ้งเฉิงกง (Zheng Chenggong) กษัตริย์แห่งราชวงศ์หมิงที่ปกครองไต้หวันในปลายราชวงศ์หมิง จากอำเภอหลงซี เมืองจางโจว มณฑลฝูเจี้ยน และได้รับการบูชาโดยเจ้าของบ้านที่หมุนเวียนกัน เนื่องจากขาดบันทึกทางประวัติศาสตร์และจารึกไม่สมบูรณ์ จึงทราบเพียงคร่าวๆ จากการบอกเล่าของบรรพบุรุษ ตามบันทึกในพงศาวดารเมืองซินฮว่า (Xinhua) พบว่าในปีเจียชิ่งที่ 12 (ค.ศ. 1807) เซี่ยจินหลวน (Xie Jinluan) อาจารย์จากโรงเรียนเจียอี้ (Jiayi) และเจิ้งปิ่งไฉ (Zheng Bingcai) อาจารย์จากโรงเรียนไต้หวัน (Taiwan) ได้ร่วมกันรวบรวม “ซูซิ่วไต้หวันเซี่ยนจื้อ” (Xuxiu Taiwan Xianzhi) เล่ม 2 โดยมีเสวียจื้อเลี่ยง (Xue Zhiliang) ผู้ว่าการอำเภอไต้หวันเป็นผู้แก้ไขหลัก ในส่วนของวัดและศาลเจ้าได้บันทึกว่า “วัดเซี่ยตงซาน (Xie Dongshan) ตั้งอยู่ที่ต้าหมู่เจียงจวง (Da Mu Jiang Zhuang) (บูชาเซี่ยอันแห่งราชวงศ์จิ้น ซึ่งชาวบ้านเรียกว่าวัดหวังกง (Wang Gong Miao) และวัดจางซุยหยาง (Zhang Suiyang) ไม่ทราบปีที่สร้าง การบูรณะครั้งแรกโดยเหยาซิงปัง (Yao Xingbang) และชาวบ้านในปีเฉียนหลงที่ 29 และการบูรณะครั้งที่สองโดยเฉินกวงเมี่ยว (Chen Guangmiao) และคณะในปีที่ 59)” ตามบันทึกในพงศาวดารอำเภอในขณะนั้น และที่บรรพบุรุษเรียกกันว่า หวังกงถิง (Wang Gong Ting) และกวนอินถิง (Guanyin Ting) ล้วนตั้งอยู่ในเขตต้าหมู่เจียง (Da Mu Jiang) ซึ่งเป็นย่านที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในยุคแรกของราชวงศ์ชิง จากนี้สามารถสรุปได้ว่าวัดหวังกง (Wang Gong Miao) (หูอันกง (Hu An Gong)) เป็นวัดโบราณที่สร้างขึ้นในสมัยคังซีอย่างแน่นอน จนถึงปัจจุบัน
ที่อยู่: 臺南市新化區東榮里護安街42號
เวลาทำการ: 00:00–23:59
ไถหนาน