วัดเป่าซีไต้เทียน วัดเป่าซีไต้เทียนก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์เจิ้ง (ค.ศ. 1662) โดยมีเทพเจ้าหลักคือซานฝู่เชียนซุ่ย (จูฝู่เชียนซุ่ย, ฉือฝู่เชียนซุ่ย, หลี่ฝู่เชียนซุ่ย) หรือที่รู้จักกันในชื่อ “ซานเหล่า วัดเป่าซีไต้เทียนก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์เจิ้ง (ค.ศ. 1662) โดยมีเทพเจ้าหลักคือซานฝู่เชียนซุ่ย (จูฝู่เชียนซุ่ย, ฉือฝู่เชียนซุ่ย, หลี่ฝู่เชียนซุ่ย) หรือที่รู้จักกันในชื่อ “ซานเหล่าเย่” เดิมชื่อวัดคือ “ต้าเหรินเมี่ยว” และเปลี่ยนเป็น “ไต้เทียนฝู่” หลังสงคราม เนื่องจากก่อตั้งขึ้นในยุคแรกเริ่ม จึงถูกเรียกว่า “สามวัดไต้เทียนโบราณแห่งหนานอิ๋ง” ร่วมกับวัดหนานคุนเซินไต้เทียน และวัดจินถังเจี้ยหลี่ และเนื่องจากที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ จึงถูกเรียกว่า “สามวัดใหญ่ทางตะวันออกของเมืองไถวันฝู่” ร่วมกับวัดเหรินโซ่วกุยเหริน และวัดซานซีกว่านเมี่ยว พิธีหวังเจี้ยวและขบวนแห่ของทั้งสามวัดได้กลายเป็นประเพณีพื้นบ้านที่สำคัญระดับชาติในชื่อ “หวังเจี้ยวและขบวนแห่สามวัดใหญ่สายหนานกวน” ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงมิตรภาพระหว่างวัดต่างๆ ตลอดเส้นทาง พิธีหวังเจี้ยวและขบวนแห่ของวัดเป่าซีไต้เทียนจัดขึ้นทุกๆ สิบสองปีหรือมากกว่านั้น โดยไม่มีกำหนดเวลาที่แน่นอน และยังคงรักษาพิธีหวังเจี้ยวไว้อย่างสมบูรณ์ ตั้งแต่การสร้างโรงเรือ, การเชิญจูซาน (หมายเหตุ), การตักน้ำ, การเบิกเนตรเรือหวัง, การตั้งเสาโคม, การปล่อยเรือหวัง, ไปจนถึงการเผาเจี้ยว, การเข้ารับตำแหน่งของเจ้าหน้าที่หยวนเหมิน, การเชิญหวัง, การขึ้นแท่นถวายรายงาน, การทำบุญใหญ่, การแห่, การส่งหวัง, การขอบคุณเสาโคม ฯลฯ ซึ่งเป็นพยานถึงประวัติศาสตร์การบุกเบิกสายหนานกวน หมายเหตุ: (จูซาน) เป็นอักษรโบราณที่รวมกัน ออกเสียงเหมือน “ซาน” หมายถึงไม้ตามยาวที่อยู่ใต้ท้องเรือ ซึ่งก็คือกระดูกงูของเรือหวัง
ที่อยู่: 臺南市歸仁區大廟里大廟五街31號
เวลาทำการ: 00:00–23:59
ไถหนาน