สุสานเจ็ดสาวงาม ตามตำนานเล่าว่าในสมัยราชวงศ์หมิง มีกลุ่มโจรขึ้นฝั่งทางชายฝั่งทางใต้ของเกาะฉีเหม่ย ในเวลานั้นผู้ชายบนเกาะออกทะเลไปหาปลา เหลือเพียงคนชรา เด็ก และผู้หญิง ในจำนวนนั้นมีผู้หญิง 7 คน ตามตำนานเล่าว่าในสมัยราชวงศ์หมิง มีกลุ่มโจรขึ้นฝั่งทางชายฝั่งทางใต้ของเกาะฉีเหม่ย ในเวลานั้นผู้ชายบนเกาะออกทะเลไปหาปลา เหลือเพียงคนชรา เด็ก และผู้หญิง ในจำนวนนั้นมีผู้หญิง 7 คนกำลังทำงานเกษตรอยู่บนภูเขาใกล้เคียง (บ้างก็ว่ากำลังซักผ้าอยู่ข้างบ่อน้ำ) โชคร้ายที่ถูกโจรสลัดญี่ปุ่นบุกรุก สุดท้ายพวกเธอไม่ยอมถูกดูหมิ่นจึงพากันกระโดดบ่อน้ำเสียชีวิต หลังจากนั้นชาวบ้านได้ถมบ่อน้ำด้วยดิน ต่อมามีต้นไม้หอม 7 ต้นที่มีกิ่งก้านสาขาเขียวชอุ่มงอกขึ้นมา ในปี ค.ศ. 1949 ผู้ว่าการหลิวเยี่ยนฟูและนายพลเหอจื้อห่าวได้มาเยี่ยมเยียน นายพลเหอเกิดความรู้สึกจึงแต่งเพลงเจ็ดสาวงามขึ้นหนึ่งเพลง และสลักไว้บนหิน เพลงกล่าวว่า: "เจ็ดสาวงามผู้บริสุทธิ์ดุจหยกขาว ยึดมั่นในความบริสุทธิ์ปฏิเสธโจรและยอมตายตามไป วิญญาณผู้กล้าสถิตนิรันดร์ในต้นไม้แห่งความโดดเดี่ยว ฤดูใบไม้ผลิเบ่งบานเต็มกิ่งก้านบนบ่อน้ำ" เรื่องราวความซื่อสัตย์ของเจ็ดสาวงามจึงได้รับการขยายและปรับปรุงเป็น "สวนแห่งความซื่อสัตย์ของเจ็ดสาวงาม" ซึ่งมีนักท่องเที่ยวจำนวนมากมาเยี่ยมชมและรำลึกถึงทุกปี ตามตำนานเล่าว่าในสมัยราชวงศ์หมิง มีกลุ่มโจรขึ้นฝั่งทางชายฝั่งทางใต้ของเกาะฉีเหม่ย ในเวลานั้นผู้ชายบนเกาะออกทะเลไปหาปลา เหลือเพียงคนชรา เด็ก และผู้หญิง ในจำนวนนั้นมีผู้หญิง 7 คนกำลังทำงานเกษตรอยู่บนภูเขาใกล้เคียง (บ้างก็ว่ากำลังซักผ้าอยู่ข้างบ่อน้ำ) โชคร้ายที่ถูกโจรสลัดญี่ปุ่นบุกรุก สุดท้ายพวกเธอไม่ยอมถูกดูหมิ่นจึงพากันกระโดดบ่อน้ำเสียชีวิต หลังจากนั้นชาวบ้านได้ถมบ่อน้ำด้วยดิน ต่อมามีต้นไม้หอม 7 ต้นที่มีกิ่งก้านสาขาเขียวชอุ่มงอกขึ้นมา ในปี ค.ศ. 1949 ผู้ว่าการหลิวเยี่ยนฟูและนายพลเหอจื้อห่าวได้มาเยี่ยมเยียน นายพลเหอเกิดความรู้สึกจึงแต่งเพลงเจ็ดสาวงามขึ้นหนึ่งเพลง และสลักไว้บนหิน เพลงกล่าวว่า: "
ที่อยู่: 澎湖縣七美鄉南港村一鄰1-4號
เวลาทำการ: 00:00–23:59
เผิงหู